DİLENCİ VE SAHİPLİK

Yazar Yervant Odyan, bir dostuyla İstanbul sokaklarında yürürken, yolda el açan bir adama bozuk para verir. Arkadaşına da, --İhtiyacı olduğu belli der. --Nerden anladın? diye sorar arkadaşı. Odyan: Görmedin mi? der."Adam hemen parayı avucuna sıkıştırıp teşekkür etti ve hızlıca uzaklaştı. Eğer bir Müslüman olsaydı, o bir kuruşu aldığında hemen arkamdan koşar, 'Efendi! Bir kuruş mu verdin? Bari beş kuruş verseydin. Hatta on kuruş verseydin, zaten ihtiyacım var,' diye pazarlık etmeye kalkardı." Dostu: "Peki bu komik durumda ne var?" Odyan gülerek sözü bağlar: "Komik olan şu: Türkiye'de bir Hristiyan, dilenirken bile, ihtiyacı ne olursa olsun, sınırını bilir ve fazla istemeye çekinir. Çünkü bu topraklarda 'ihtiyaç' bile bize sınırlı ve tedirgin bir şekilde sunulur. Bir Müslüman ise tam tersi; o parayı almak hakkıymış gibi davranır. Çünkü buranın sahibi görür kendini.Dilenciliğin bu kadar kibirle yapıldığı başka bir yer görmedim!"