Amerikalı bir kadın, Japonların haiku şiirine merak salıyor. Araştırıyor, haiku ustalarıyla tanışıyor, sohbetlerine katılıyor. Haikular döktürüyor ustalara bakarak. Onlara yazdıklarını okuyor. “Olmamış” diyorlar. Bir türlü olmuyor. Bakıyor olmayacak. Artık haikucularla vedalaşmaya geliyor.
“Dün gece oturdum,
düşündüm sabaha kadar.
Hiçbir haiku yazamadım.” diye başlıyor. Ustalar, “İşte haiku!..” diyorlar. SÜREYYA BERFE
Hiç yorum yok:
Yorum Gönder